#خودشناسی/ بخش نود

برای دیگران بد برای من خوب!؟

کسی که با مهاجر، همسایه، حیوانات، درختان و حتی جمادات بدرفتاری می کند و یا حداقل خوش رفتاری نمی کند،
خوش رفتاریش با فرزند، معشوق و خانواده ی خود قلابی است.

کسی که بتواند به یک نفر بدی کند، اگر نوبت معشوق و خانواده ی خودش هم برسد، این بدی را حتما در حق آنها نیز می کند.

با کسی ازدواج و دوستی کنید که برای همه مهربان و دوست داشتنی باشد، نه فقط برای شخص شما!

بعضی از زنان عاشق مردان روانپریش و یا حتی بیرحم و ظالم می شوند؛
این زنان به امید اینکه این مرد با همه نامهربان است و کسی را تحویل نمی گیرد!
و به همه بی اعتنایی می کند اما با من خوب است و به "من" توجه دارد،
احساس خاص بودن به آنها دست می دهد،
ولی هرگز نباید خوشحال باشند زیرا،

نفست اژدهاست او کی مرده است
از غم و بی آلتی افسرده است

فرد مهربان و عادل برای همه و همیشه مهربان و عادل است؛
فردی که مهر و الفت را در نزد کسی و یا خانواده ی خود انحصاری می کند، منافع نفسانی دارد و اگر منافع نفسانی او قطع شود، آنها را نیز کنار می گذارد.

مراقب افرادی که ادعا می کنند هرکسی را دوست ندارند و فقط "شما" را دوست دارند باشید و هیچ اعتمادی به این افراد نکنید، زیرا فرد مهربان تبعیض گرا نیست.

البته که انسان ها با همه کس راحت و صمیمی نمی توانند باشند، اما این دلیل بر بی احترامی و بی اعتنایی به حضور و زیبایی های دیگران نیست.

دوست داشتن را انحصاری و شرطی نکنیم؛
تمام دنیا خانواده ی ماست.

# قاسم سلطانی