قضاوت نکردن فضیلت نیست / بخش دوم

اغلب مردم به جز افراد متوهم و ابهام گو جنایات جنگی، کشتار مردم به خاطر عقیده و نظرشان را و استبداد و دیکتاتوری را سرزنش و نکوهش می کنند.

قضاوت در خصوص افعال و رفتار مردم نه تنها بد نیست، بلکه نشانه ی تشخیص و بیداری و آگاهی وجدان و عدالت طلبی است.

قضاوت در خودشناسی بر اساس و مبنای نیت افراد است، یعنی اگر شما مرتکب خطایی شدید، اما نیتتان سالم بود میزان است و آن خطا سکوی پرتابی برای رشد و فضیلت می شود.

هیچ کافر را به خواری منگرید
که مسلمان مردنش باشد امید

چه خبر داری ز ختم عمر او
تا بگردانی ازو یکباره رو

در خودشناسی ما رفتار و افعال یک سارق، یک مغلطه گر، یک مغرور و متکبر را قضاوت می کنیم، نه موجودیت و کلیت او را ،
زیرا حکمتی که بعضی اوقات در رفتارهای ما وجود دارد، شاید کسی از آن خبر نداشته باشد.

آیا من و شما می توانیم رفتار متکبر یک پزشک و مدیر را قضاوت نکنیم؟ آیا من و شما می توانیم و جایز است که اگر کسی به نوجوان کشور ما تجاوز کرد، رفتار او را به بهانه ی قضاوت نکردن، قضاوت نکنیم؟

این جنس قضاوت نکردن ها مردم را به اخلاق خواجگی و عقیم شدن سوق می دهد. انسان سالم و پویا در مقابل رخدادها پاسخ از خود بروز می دهد، نه اینکه مثل مرده و جنازه ها بی حرکت و بی خاصیت باشد.

ادامه دارد...

قاسم سلطانی