مغلطه ، سفسطه ، اوهام و افسردگی

مغلطه و اوهام موجب افسردگی و اختلال در نظام اندیشیدن می شود و این یک واقعیت است اما،
مغلطه گر و جزم اندیش و دگمیست با عبارت های بیجا مانند "حقیقت مطلق نیست" می خواهد بیانات بی اعتبار خود را با بیانات معتبر اهل نظر در یک کنج و دسته بندی قرار دهد و ارزش و اعتبار غلط و درست را یکی دانسته و کسی نتواند سره را از ناسره تشخیص دهد.

دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد
به زیر آن درختی رو که او گلهای تر دارد

در این بازار عطاران مرو هر سو چو بیکاران
به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد

ترازو گر نداری پس تو را زو رهزند هر کس
یکی قلبی بیاراید تو پنداری که زر دارد

سخنانی هستند که نادرست و غلط هستند و سخنانی هستند که درست و صحیح هستند، سخنانی هستند که مبهم هستند و سخنانی هستند که شفاف هستند و با مغلطه ی تفسیر به رای از عبارت "حقیقت مطلق نیست" نمی شود سر حقیقت را کلاه گذاشت.

اینکه مغلطه و سفسطه راه صحیح اندیشیدن نیست، یک حقیقت است، بی اعتنایی یک اختلال شخصیتی است و این یک حقیقت است و با عبارت "حقیقت مطلق نیست" نمی شود حقایق موجود را انکار کرد.

ما خودشناسی می کنیم که از اوهام نجات پیدا کنیم و ترازوی سره از ناسره را در خود کشف کنیم، نه اینکه در اوهام و آدرس های مبهم گیج و سردرگم شویم. هرکس آدرس را رفته باشد و به مقصد رسیده باشد، باید بتواند نشانه هایی از مقصد را بیان کند.

یک دسته گل کو اگر آن باغ بدیدیت !
یک گوهر جان کو اگر از بحر خدایید

قاسم سلطانی